Όταν ο Κορινθιακός μιλά...

Χρήστος Γιαννακόπουλος

Όταν οι αισθήσεις χάνονται κάπου βαθιά στο μπλέ και η μαγεία της σιωπής σε κάνει να νιώθεις ένα τίποτα...
Όταν ο τελευταίος ήχος μεταμορφώνεται σε πλάσμα που βρίσκεται δίπλα σου....
Όταν η τελευταία ανάσα σε κρατά ζωντανό....
Όταν οι λέξεις χάνονται ανάμεσα σε αλάτι και νερό....
Όταν δεν θές ν ανοιγοκλείσεις τα μάτια....
Όταν η μόνη συντροφιά είναι ένα άψυχο όπλο....
Όταν το πάτημα της σκανδάλης σπάει τη σιωπή....
Όταν το μουλινέ φρακάρει....
Όταν ο Νικόλας είναι εκεί....
Όταν ψαρεύεις εκεί που τα ψάρια είναι μεγάλα....
και ο Κορινθιακός μιλά....

Όταν ο χορός των μαύρων γυρίζει σε ρυθμούς hard rock....
Όταν οι σιλουέτες με τις μεγάλες ουρές λέγονται...πίγγες....
Όταν το κόψιμο μπροστά χάνεται στα σκοτάδια, δίπλα στο άγνωστο....
Όταν το τηκ έχει κέφια....
Όταν ο Νικόλας είναι πάλι εκεί...
Όταν η εικόνα θα μείνει για πάντα ζωντανή...
Όταν ψαρεύεις εκεί που τα ψάρια είναι μεγάλα...
και ο Κορινθιακός μιλά....


Όταν στην επιστροφή ακόμα και τα απίστευτα θηλαστικά μοιράζονται την χαρά μας...και ο Κορινθιακός μιλά...

Υ.Γ Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Νίκο Σταυρόπουλο για την απίστευτη παρέα του και την άριστη συνεργασία....